Gæti Smáralind fengið Atlantsolíu til að reka fyrir sig stöð þar sem að bensínið væri selt á kostnaðarverði (að uppfylltum ákveðnum skilyrðum, sjá ofar) en að Smáralind greiði Atlantsolíu eingöngu fyrir viðhald á stöðinni. Ef að skattar og gjöld eru að stórum hluta bundnir við álagningu þá myndu þau væntanlega vera lægri.

Mig langar svo að benda á eitt sem að hefur greinilega gleymst í umræðunni um mótmæli atvinnubílstjóra. Ef að ríkið myndi taka sig til og fella niður alla skattheimtu af bensíni og olíu þá myndi það einfaldlega hækka skatta á öðrum stöðum í staðinn.

Persónulega er ég mjög sáttur við að þeir sem keyra bílana borgi skattana (sem svo aftur _eiga_ að fara í uppbyggingu og viðhald á vegakerfinu).

Atvinnubílstjórar ættu í raun að vera að mótmæla fyrir utan höfuðstöðvar Exxon-Mobile sem skilaði á síðasta ári mesta hagnaði skráðs fyrirtækis frá örófi alda (“$40.6 billion” – c.a. 2.842.000.000.000 kr. ef mér tekst að setja inn réttan fjölda núlla).

Ef þú verslar í Smáralind á fimmtudögum færðu frían bíómiða. Þar gildir í raun sama konsept. Hver einstaklingur að horfa á myndina kostar ekkert (sem slíkur – þó að sýningin í heild kosti eitthvað).

Áhorfandinn gæti aftur á móti freistast til að kaupa popp eða nammi með brjálaðri álagninu. Þannig græðir kvikmyndahúsið á ókeypis miðum.

Það væri svo hægt að varpa þessari hugsun yfir á bensín – verslaðu í Smáralind fyrir ákveðna upphæð og fáðu í staðinn að kaupa bensín á kostnaðarverði á sjálfvirkri stöð á bílaplaninu. Lítil eða engin álagning þýðir lægri skattar og gjöld sem að svo aftur stækkar verðbilið miðað við hefðbundnar bensínstöðvar.