Hún skrifar einmitt grein um málefnið aftur í dag í Fréttablaðið, þar sem að hún fjallar um harðindaleið, skuldsetningarleið eða skiptigengisleið út úr vandanum. Í greininni kristallast í raun það sem Hjalli er að fjalla um hérna, það er að það eru ýmsar leiðir færar sem koma að sjálfsögðu mismikið niður á mismunandi hópum, en leiðir eru til. Það næst hins vegar ekki samsstaða um neina eina og eðlilega, þar sem að allir eru að verja tiltekna hópa og hagsmuni.

Önnur leið sem að ég hef tekið þátt í áður er þá að reyna að skapa samstöðu um nýjan hóp og tala fyrir tiltekinni lausn (nýtt framboð) en það hefur oftar en ekki gefist illa. Nú er hins vegar mögulegt að virðist á mælingum að Lilja og hennar hópur eigi góða möguleika og ég er enn spenntur að sjá hvort að Dögun fái sæmilega mælingu. Samstaða og Dögun eru þó aftur skýrt dæmi um hópa sem eru nánast alfarið sammála en greinir á um einfalda hluti að virðist og leiðtogalöngun skyggir á um leið. Ótti við kverúlanta virðist svo hafa haldið Bjartri Framtíð Guðmundar og Heiðu frá því að geta starfað með hinum tveimur nýju framboðunum, sem og væntanlega “nett” löngun til að eiga og ráða.

Lausnin er þó áfram sú sama að mínu mati og hefur verið augljósa lausnin undanfarin ár. Það er að berjast áfram og reyna annað hvort að taka hópeflið inn í einhvern núverandi flokka og gera netta hallarbyltingu eða enn og aftur að setjast niður og byrja að byggja nýjan hóp til framtíðar.