Ég segi Já 29. ágúst

Ég ætla að merkja við Já í kosningunum 29. ágúst því ég vil hafa möguleika á inngöngu í Evrópusambandið á næstu árum.

Það munu fylgja því margir kostir, en líka margar áskoranir, að ganga að fullu í Evrópusambandið. Stærstu áskorununum er að miklu leyti mætt í þeim samningsmarkmiðum sem stjórnvöld hafa sett fram. Náist þau að mestu eða öllu leyti finnst mér augljóst að kostirnir vegi mun þyngra en þær áskoranir sem eftir standa.

En málið verður aldrei svart-hvítt. Þetta er svona 60/40 ákvörðun sem kannski má færa í 70/30 með góðu uppleggi.

Þau sem sjá bara eindregna kosti, eða eindregna galla, við inngöngu geta varla hafa horft á heildarmyndina. Ég hvet ykkur til að spyrja fólk sem ætlar að segja nei um kosti inngöngu og þau sem ætla að segja já um ókosti hennar. Þannig kemur fljótt í ljós hversu mikið fólk þekkir til málsins, frekar en að það hafi bara valið sér hlið og kynnt sér helstu „talking points“ þess málstaðar.

Það eru samt stóru málin sem ráða afstöðu minni öðru fremur. Tveir sterkir straumar móta heimssöguna um þessar mundir: Breytt „geópólitík“ og gervigreind. Litla Ísland má sín lítils eitt og sér þegar virkilega reynir á annað hvort þessara sviða, svo sem öryggisógn frá Rússlandi eða Bandaríkjunum (merkilegt að þurfa að segja þetta), eða ef grípa þarf til aðgerða til að tryggja að tæknifyrirtækin - sem taka til sín sífellt stærri hluta af hagkerfi heimsins - borgi eðlilega skatta og fari eftir lögum og reglum þar sem þau veita sína þjónustu.

Ef og þegar þessi mál fara á enn meira flug verður gott að eiga kost á að vera hluti af stærri heild.

Fleiri stór mál, svo sem loftslagsmál, skattaundanskot og almenn náttúruvernd verða heldur ekki leyst nema í stóru alþjóðlegu samhengi. Því stærri einingar sem ná saman um grunnatriðin, því betra. Ég aðhyllist því flest sem eykur samstarf þjóða á stærri skala - á meðan ég trúi líka að „nálæg“ stjórnvöld leysi smærri málin best.

Að einhverju leyti er ég hrifnari af hugmyndinni um Evrópusambandið en útfærslunni eins og hún er í dag. En Evrópusambandið er að breytast, Ísland er að breytast og heimurinn er að breytast. Þess vegna finnst mér mikilvægt að segja já núna, sjá með vissu hvað í inngöngu felst og hvernig heimurinn lítur þá út og taka svo ákvörðun um inngöngu eða ekki þegar þar að kemur.

Mér þætti skammsýni að loka á möguleikann fyrirfram.